Oyuncular
Gemiyi armatör sahiplenir ve işletir. Uğranan her limanda işleri acente yürütür: yük, gümrük, kumanya, mürettebat. Gemi ya da ambarı, çarter parti denen kira sözleşmesiyle kiralanır (sefer ya da zaman esaslı); taşıma karşılığında ödenen ücrete navlun denir.
Kâğıda yazılı sihir: konişmento
Ticaretin kalbinde konişmento durur. Tek başına üç şeydir birden: yükün teslim alındığını gösteren makbuz, taşıma sözleşmesinin kanıtı ve yükün kendisini temsil eden kıymetli evrak. Öyle ki, konişmentoyu elinde tutan yükün sahibidir; belge ciro edilerek mal, gemi daha yoldayken bile el değiştirebilir. Varış limanında yükü teslim almak için ordino (teslim emri) düzenlenir; tüm yüklerin gümrüğe sunulan dökümü ise manifestodur.
Zaman ve ölçü
Geminin büyüklüğü tonajla anlatılır: hacim esaslı gros ve net tonaj, ağırlık esaslı yük kapasitesi ise DWT. Yükleme-boşaltmaya tanınan süreye astarya denir; bu süre aşılırsa gemiye sürastarya (tazminat), erken biterse dispeç (ödül) ödenir. Limanda geçen saat, denizde paradır.
Güvenin temeli
Bütün bu sistem güven ister. Klas kuruluşu, geminin kurallara uygunluğunu denetleyip belgeler; deniz sigortası çatma, batma ve yangın gibi rizikoları güvenceye alır. Bir de çok eski bir ilke vardır: avarya. Ortak bir tehlikeyi savmak için (örneğin gemiyi hafifletmek üzere bir kısım yükü bilerek denize atmak) yapılan fedakârlık, gemi ve yük sahipleri arasında paylaşılır. Bu "ortak fedakârlık" fikrinin kökleri binlerce yıl öncesine uzanır.
Arkasında bu sessiz dil olmasaydı, küresel ticaret tek bir gün bile yürüyemezdi. Turgut Reis'te deniz ticaretini öğretirken, terimlerin ardındaki bu mantığı öne çıkarıyoruz.