Dünyanın farklı bölgelerinde yapılan denetimlerin sonuçlarına bakıldığında ilginç bir tablo çıkar: eksikliklerin dağılımı yıllar içinde pek değişmez ve birbirinden çok uzak limanlarda birbirine çok benzer başlıklar tekrar eder.
Sürekli tekrar eden başlıklar
Yangın emniyeti. Kapanmayan yangın kapıları, tıkanmış damperler, süresi geçmiş ya da basıncı düşmüş tüpler, erişimi kapatılmış istasyonlar. Genellikle tek tek küçük, toplamda ciddi bulgulardır.
Can kurtarma ekipmanları. Filikaların ve serbest düşmeli sistemlerin bakım kayıtları, mataforanın durumu, can salı servis tarihleri, işaret fişeklerinin geçerliliği.
Seyir emniyeti. Güncellenmemiş yayınlar, çalışmayan yardımcı cihazlar, alarm ayarlarının kapatılmış olması.
Acil durum sistemleri. Acil jeneratör, acil aydınlatma, yangın devriyesi ve genel alarm gibi seyrek kullanılan ama denetimde her zaman bakılan sistemler.
Yaşam ve çalışma koşulları. Dinlenme sürelerinin kaydı, yaşam mahallinin hijyeni, gıda ve su düzenine ilişkin kayıtlar.
Farklı gibi görünen bu başlıkların ortak nedeni
Listeye dikkatle bakıldığında çoğunun ortak bir noktası olduğu görülür: hepsi, günlük operasyonda sürekli kullanılmayan sistemlerdir. Ana makine bozulursa aynı gün fark edilir; acil aydınlatma bozulursa aylarca fark edilmeyebilir. Denetim tam olarak bu ikinci grubu arar.
İkinci ortak neden ise devir tesliminde saklıdır. Rotasyonla değişen bir ekipte, bir eksikliğin "yeni gelen bilmiyor, giden söylemedi" boşluğuna düşmesi çok kolaydır. Denetimlerde karşılaşılan pek çok bulgu, teknik bir arızadan değil, aktarılmamış bir bilgiden doğar.
Pratik karşılık
Bu tabloyu tersine çevirmenin yolu karmaşık değildir: az kullanılan sistemleri planlı biçimde çalıştırmak, bakım kaydını işi yapan kişinin yazması, devir teslimde "bilinen açık işler" başlığını yazılı tutmak ve bir eksiklik giderildiğinde bunun kanıtını kayda geçirmek.
Denetime hazırlık, denetimden bir hafta önce başlayan bir temizlik değildir. Aksine, denetimin gördüğü şey çoğu zaman geminin son altı ayıdır.